Wat een week...

Hallo dan!

Zo, nu waarschijnlijk voor jullie het tweede meeltje van Koen wat je vandaag in je meelboxje ontvangt, maar dat vorige meeltje is toch echt al 1,5 week geleden geschreven. Huh? Internet is toch snel? Ja, maar dan moet het het wel doen! Bij GTP zijn we nu al vanaf afgelopen vrijdag 9 mei afgesloten geweest van de buitenwereld, dat is dus 1,5 week!!! Mensen die mij een beetje kennen weten dat ik nu dus absoluut een niet behandelbaar en waarschijnlijk later terugkomend trauma heb opgelopen wat misschien toch wel een klein beetje goed gemaakt kan worden door het vele stappen/terras zitten wat ik nu weer doe, maar toch. En omdat ik nu bij GTP onder de IT afdeling val weten mensen dat ook en zitten ze mij ook continu te vragen wanneer het internet "weer aan gaat", het fijne dan nu is dat het probleem gelukkig niet bij ons lag maar bij iemand anders. Het bleek achteraf dus ook niet InternetGhana te zijn, maar Ghana Telecom die bij ons een huurlijn heeft liggen. Blijkbaar had een of andere halve mongool ergens in een wijkkast wat aan kabeltjes liggen trekken waardoor 1 van onze lijnen ergens anders uitkwam dan waar hij eigenlijk uit zou moeten komen. Gevolg: je kunt geen verbinding opbouwen omdat je maar een halve lijn hebt. Hier hebben ze daar een heel mooie uitdrukking voor: "the problem is underground", op het moment dat je dat zegt beginnen mensen gillend weg te rennen en is massahysterie een feit. Ghana Telecom staat er namelijk niet echt bekend om voor hun snelheid en doeltreffendheid en op het moment dat het underground zit is er meestal een tijdspanne van minimaal 2 maanden mee gemoeid. Wij hebben het probleem nu dus na ENORM veel bellen van onze nieuwe IT manageres kunnen tackelen binnen 1,5 week. Chapeau! Nieuwe IT manageres? Jawel! We hebben een nieuwe! Ze heeft een hoop jaren in Europa gewerkt bij Origin en nog wat andere bedrijven en ze heeft zelfs in Eindhoven gewoond op de Geldropseweg :) Ze is wel ghanees, maar gelukkig wel met enorme hoge europese normen en waarden, ze komt ook regelmatig bij mij haar frustratie tegenover GMT uiten (Ghana Maybe Time), och: alles komt goed!

Maar het wat minder fijna van afgelopen week:
Stein ligt in het ziekenhuis.
Sinds afgelopen woensdag heeft hij al moeite met ademhalen en pijn van z'n borst wat begonnen is toen hij opstond van achter zijn bureau stoel. Op donderdag is hij ook thuis gebleven en heeft hij flink wat geslapen omdat we in eerste instantie dachten dat hij gewoon overwerkt was van 2 weken keihard werken tijdens de jaarlijkse "Repareer actie" hier bij GTP (dan ligt de fabriek 2 weken plat en alle machines uit elkaar). Dat bleek dus niet het geval.... Vrijdagochtend heeft hij longfoto's laten maken en daarop was heel erg duidelijk te zien (ik zag het zelfs) dat z'n rechterlong maar een klein gedeelte gebruikte van z'n borstkas (1/3 ongeveer). Conclusie: meneer heeft een klaplong. Dat kan blijkbaar makkelijk gebeuren met lange dunne jongens en helaas dus ook met ons Steintje. Vrijdag ben ik dus ook onmiddelijk met hem meegegaan naar een ziekenhuis in Accra waar we eerst een hele tijd hebben moeten wachten en uiteindelijk te horen kregen dat we naar het Academisch ziekenhuis moeten omdat dat de enige plaats was in Ghana waar dat te behandelen was. Wij daar naartoe naar de Emergency en toen stonden de tranen ons bijna in ons ogen....... Kun je je voorstellen dat je een enorm terrein opgereden komt met heel veel oude gebouwen waar de verf vanaf hangt en uiteindelijk bij Emergency aankomt waar je een oude gang in loopt met overal mensen langs de kant die liggen te slapen of op een ziekenhuisbed liggen. Na 50m kom je bij een grotere ruimte met een tafel ervoor, daar zit de intake die wat formulieren invult. Achter die tafel is de behandelruimte waar (en nu overdrijf ik NIET) proppen bloed op de grond liggen, mensen creperend op een bed liggen, medicijnenkasten open staan, naalden gewoon in een vuilniszak gegooid worden, iemand gaat staan pissen omdat ze een prik kreeg wat achteraf niet opgeruimd werd, verf van de muur hing, overal roest op zat, gordijnen maar voor d ehelft in de gordijnophangers hing....... Daar wilden we dus absoluut NIET dat ons steintje daar zou gaan liggen. We hebben ze toen toch maar overtuigd gekregen van het feit dat dit voor ons onacceptabel was en toen zijn we naar een andere vleugel gestuurd die wel goed zou zijn. Daar aangekomen was lag het ding dus helemaal vol en hebben we ff met de zusters gesproken. Na de uitspraak: "God komt hier op de eerste plaats, als hij wil dat je beter wordt wordt je beter en daarna komt pas hygiene, maar eerst God" keken we elkaar aan en zijn bijna gillend weggerend..... Toen maar ff gaan bellen met GTP. Daar hebben we het telefoonnnummer gekregen van een Nederlandse huisarts in Accra die ons weer het telefoonnummer heeft gegeven van een dokter van de Heart Foundation. Hem opgebeld en we konden onmiddelijk langs komen terwijl hij dus in het theater bezig was les te geven aan studenten (opereren). Bleek dat hij nog een tijdje in Nederland/België heeft gewoond en dat hij zelfs in het Catharinaziekenhuis had gewerkt. Hij heeft ons meegenomen naar zijn vleugel waar we dus onze ogen uitkeken: het leek wel een europees ziekenhuis! Daar konden we wel mee leven en ze hebben dus ook een hele batterij verpleegkundig personeel open getrokken waardoor hij nu dus in een grote privé kamer ligt met Airco, een eigen keuken en een grote badkamer/douche/wc, hij heeft zelfs TV. Wat ze nu dus gedaan hebben is een drain in z'n borstkas gemaakt waardoor ze de lucht die achter z'n longen zit af aan het zuigen zijn. Dit wel gelijkmatig want eerst moet het gaatje wat in z'n longvlies zit dichtgroeien waarna alle extra lucht afgezogen kan worden. Ik zat zelf ook bij het inbrengen van de drain en ik moet zeggen dat het er ENORM vreemd uit ziet om een buis(je) in iemand z'n borstkas te verdwijnen.
Ondertussen ben ik uiteraard iedere dag bij hem geweest en heb flink wat lekker eten voor hem meegebracht want meneer moet flink aankomen van de dokter. Nathalie (z'n vriendin) had me opgebeld om te vragen of ik namens de familie een "fruitmand met lekkere dingen" kon samenstellen en dus heb ik ff goed lopen shoppen voor Stein, hij was er ook ENORM blij mee. Aan vitaminen heeft hij het komende jaar in ieder geval geen gebrek alsmede de lekkere dingen zoals Cheese Onion chips en nog wat andere lekkere zaken ;)

Zo, nu maar weer eens wat werk verzetten want er is hier nog veel te doen! Tot snel!

Groetjes,

Koen

Ps.: de foto's komen er zsm aan

--
Meel niet meer ontvangen? Stuur ff een leeg meeltje naar ghana-unsubscribe@wijnstok.com